:: Apel Twojego Dziecka
Artykuł dodany przez: Krystyna Masłowska (2010-04-28 17:21:48)

<p> <b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-size: 14pt;">Apel Twojego Dziecka</span></b></p><ul type="disc" style="margin-top: 0cm;"> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nie karć mnie w obecności innych, jeśli nie jest to absolutnie konieczne. Najbardziej mi pomagasz, gdy mówisz spokojnie i gdy rozmawiamy w cztery oczy.</li> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nie ochraniaj mnie przed konsekwencjami złych wyborów. Czasami dobrze jest doświadczyć rzeczy bolesnych i nieprzyjemnych!</li> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nie wmawiaj mi, że błędy, które popełniam, są grzechem, czyli ze robią się &#8222;świadomie&#8221; i &#8222;dobrowolnie&#8221; jak dojrzały i dorosły człowiek. To zagraża mojemu poczuciu wartości- myślę wtedy, że jestem zupełnie zły i niedobry, że &#8222;Ty mnie takiego nie możesz kochać&#8221;.</li> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nie przejmuj się za bardzo, gdy mówię: &#8222;Nie kocham Cię&#8221; bądź &#8222;Nienawidzę Cię&#8221;. To nie Ciebie nienawidzę, lecz Twojej władzy, która na mnie krzyczy i mnie niszczy!</li> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nie zwracaj zbytniej uwagi na moje drobne dolegliwości. Czasami wykorzystuję je, by przyciągnąć Twoją uwagę! </li> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nie zrzędź. Jeżeli będziesz tak robił, to będę musiał się przed Tobą bronić i będę udawać głuchego! </li> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nie dawaj mi pochopnych obietnic, bo czuje się bardzo zawiedziony, gdy ich później nie dotrzymujesz! </li> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nie zapominaj, że nie potrafię wyrazić myśli i uczuć tak dobrze, jak bym chciał. Potrzebuję czasu, by wyrazić się precyzyjnie i coś powiedzieć. To, dlatego nie zawsze się rozumiemy, a zwłaszcza wtedy, gdy interpretujesz moje wypowiedzi! </li> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nie sprawdzaj z uporem maniaka mojej uczciwości. Wtedy strach mnie krepuje i zmusza do kłamstwa!</li> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nie zmieniaj swych zasad postępowania. To wywołuje u mnie zamęt i utratę wiary w Ciebie! Nie odtrącaj mnie i nie zbywaj, gdy stawiam Ci pytania. W przeciwnym wypadku przestane Cię pytać, a informacji poszukam sobie gdzie indziej!</li> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nie wmawiaj mi, że mój strach i obawy są głupie. One są bardzo realne. One po prostu są! Nigdy nawet nie sugeruj, że jesteś nieomylny, niezastąpiony i bez ciebie sobie nie poradzę. Przeżywam, bowiem zbyt wielki wstrząs, gdy widzę, że nie jesteś taki! </li> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nigdy nawet nie myśl, że usprawiedliwianie się przede mną jest poniżej Twojej godności; przepraszając mnie, nie stracisz autorytetu. Za uczciwą grę ( miarę dla wszystkich) umiem podziękować miłością, o jakiej nawet Ci się nie śniło! </li> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nie zapominaj, że uwielbiam wszelkiego rodzaju eksperymenty. To po prostu mój sposób na życie, więc przymknij na to oczy, gdyż bez tego nie mogę się rozwijać! </li> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nie zapominaj, że szybko rosnę. Jest Ci zapewne trudno dotrzymać mi kroku, ale, proszę Cię- zrób, co możesz, żeby nam się udało wzrastać razem. </li> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nie psuj mnie. Dobrze wiem, że nie powinienem mieć wszystkiego, czego się domagam. To tylko próba sił z mojej strony!</li> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nie obawiaj się postępować wobec mnie czasami stanowczo i zdecydowanie. Wolę to od nadmiernej troskliwości, granice dają mi poczucie bezpieczeństwa!</li> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nie bagatelizuj moich złych nawyków. Tylko Ty możesz pomóc mi zwalczyć zło, póki jest to jeszcze możliwe!</li> <li style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0); font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; font-style: normal; font-weight: normal; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt;">Nie rób ze mnie większego dziecka, niż jestem. To sprawia, ze postępuję głupio, aby wydawać się dużym.</li></ul><p style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-size: 14pt;">Nie bój się miłości &#8211; nigdy! </span></b><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-size: 14pt;">Po prostu kochaj mnie takiego, jaki jestem.</span></b></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt;">Na podstawie wypowiedzi Janusza Korczaka zredagował o. Adam Michalski OFMCap.</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><em>Źródło: &#8222;Trzeźwymi bądźcie&#8221; Dwumiesięcznik Ośrodka Apostolstwa Trzeźwości</em></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><em>Nr 3(155) maj/czerwiec 2014</em></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt;" /><p style="margin: 0cm 0cm 0pt;">Agata Sierputowska </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt;" /><p style="margin: 0cm 0cm 0pt;" /><p style="margin: 0cm 0cm 0pt;" /><p><b>&#8222;W trosce o Twoje dane osobowe&#8221;</b><br /><br /> Ustawa o ochronie danych osobowych z dnia 29 sierpnia 1997 r. mówi, iż: &#8222;za dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej. Osobą możliwą do zidentyfikowania jest osoba, której tożsamość można określić bezpośrednio lub pośrednio, w szczególności przez powołanie się na numer identyfikacyjny albo jeden lub kilka specyficznych czynników określających jej cechy fizyczne, fizjologiczne, umysłowe, ekonomiczne, kulturowe lub społeczne.&#8221; Do takich informacji zalicza się m.in.: imiona, nazwiska, wiek, adres zamieszkania, PESEL, jak również wygląd charakterystyczny, grupę krwi, iloraz inteligencji czy poglądy polityczne.<br /> Jak podaje GIODO - Główny Inspektor Ochrony Danych Osobowych &#8222;Dzieci i młodzież, korzystając z Internetu, zapominają o dbałości o swoje dane osobowe i nierozważnie je udostępniają&#8221;. Bez przeszkód podają swoje imiona, nazwiska, datę urodzenia, adres domowy, maile, adres szkoły do której uczęszczają; opisują swoje zainteresowania, zamieszczają zdjęcia i filmiki. Wszystko to może prowadzić do poważnych problemów zarówno w świecie wirtualnym, jak i realnym zagrażając bezpieczeństwu swojemu oraz najbliższych.<br /><br /> W związku z ochroną swoich danych apeluje się do rodziców, by zwracali uwagę dzieciom i młodzieży na następujące aspekty:<br /> 1. Nie należy podawać imienia, nazwiska, adresu zamieszkania, numeru telefonu; dziecko powinno posługiwać się Nickiem.<br /> 2. Należy zachować szczególną ostrożność podczas publikowania zdjęć i filmików, nigdy nie wolno wysyłać ich nieznajomym, ponieważ nie wiadomo kto i w jaki sposób może je wykorzystać.<br /> 3. Gdy dziecko otrzyma niepokojącą wiadomość, nie powinno na nią odpowiadać, powinno powiadomić o tym rodziców lub opiekunów.<br /> 4. Dziecko musi wiedzieć, że nigdy nie może mieć pewności z kim rozmawia w sieci, jego rozmówca może nie być tą osobą, za którą się podaje.<br /> 5. Dziecko nigdy nie może umawiać się na spotkanie z poznaną osobą w Internecie bez wiedzy, zgody i nadzoru rodziców lub opiekunów.<br /> 6. Dziecko musi być świadome, że jego działanie w sieci nie jest anonimowe, bez większych problemów można ustalić adres IP konkretnego komputera.<br /> Pamiętajmy, że zawsze należy chronić swoje dane osobowe, a udostępniać je z wielką rozwagą i wyłącznie te, które są niezbędne w danej sytuacji.<br /><br /> <i>źródło: www.giodo.gov.pl</i><br /><br /> Magda Piotrkowicz &#8211; wychowawca GODM &#8222;Tęcza&#8221; <br /><br /> </p><hr /> <br /><br /> <b>Bezpieczne wakacje</b><br /><br /> <b>Bezpieczeństwo w domu:</b><br /> - nigdy nie otwieraj drzwi obcym, nawet gdy mówią, że przysłali ich rodzice<br /> - zawsze należy powiedzieć rodzicom o każdym telefonie od obcej osoby oraz o tym, że nieznajomy pukał do drzwi mieszkania<br /> - nie wolno bawić się kurkami gazu, zapałkami, kablami ani gniazdkami elektrycznymi<br /> - w pobliżu telefonu zapisane są numery do rodziców, bliskich osób, sąsiadów i służb porządkowych (Policji, Straży Pożarnej i Pogotowia Ratunkowego)<br /><br /> <b>Bezpieczeństwo w podróży:</b><br /> - słuchaj poleceń obsługi pociągu, lotniska, personelu samolotu<br /> - w każdej podróży przyda Ci się telefon komórkowy z zapisanymi numerami alarmowymi: 112 &#8211; centrum powiadamiania ratunkowego, 997 &#8211; Policja, 998 &#8211; Straż Pożarna, 999 &#8211; Pogotowie ratunkowe<br /> - podróżując środkami komunikacji publicznej bądź czujny, zwłaszcza, gdy panuje tłok &#8211; łatwo paść ofiarą złodziei kieszonkowych<br /> - pieniądze podziel na części i schowaj w kilku kieszeniach, nawet, jeśli padniesz ofiarą złodzieja, stracisz tylko część sumy<br /> - bądź ostrożny zawierając nowe znajomości. Odmawiaj, jeśli nieznajoma osoba chce cię czymś poczęstować, bo nie masz przecież pewności, co to jest.<br /> - w nieznanym miejscu łatwo zabłądzić i nie zdążyć na odjazd, dlatego w trakcie postojów unikaj oddalania się od autokaru, czy pociągu<br /> - bagaż zostawiony bez opieki to okazja dla złodzieja, torby i plecaki, staraj się nosić z przodu lub pod ramieniem, zamknięciem do siebie, dzięki temu zawsze będziesz miał je pod kontrolą i nie pozwolisz się okraść<br /><br /> <b>Bezpieczeństwo podczas wypoczynku nad wodą</b><br /> - przed kąpielą zorientuj się, gdzie znajduje się stanowisko ratowników i pomieszczenie pierwszej pomocy<br /> - pływaj jedynie w miejscach strzeżonych przez ratowników WOPR<br /> - czytaj wszystkie instrukcje i informacje dotyczące warunków kąpieli oraz przestrzegaj znaków umieszczonych przy zbiornikach wodnych<br /> - pływaj jedynie w oznaczonych miejscach<br /> - nigdy nie nurkuj w wodzie, nie skacz na głowę, jeżeli nie znasz głębokości<br /> - nie wchodź do wody tuż po zjedzeniu posiłku<br /> - nie wchodź do wody po długotrwałym opalaniu się<br /> - jeśli zamierzasz skorzystać ze sprzętu pływającego, pamiętaj o zabraniu kamizelek ratunkowych<br /> - nie podnoś fałszywych alarmów<br /><br /> <b>Zasady bezpieczeństwa w górach</b><br /> - wychodząc w góry, w miejscu pobytu zawsze zostaw wiadomość o trasie wycieczki i planowanej godzinie powrotu<br /> - w plecaku powinien znaleźć się telefon komórkowy z naładowaną baterią i zapisanymi numerami Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego &#8211; 601 100 300 oraz numerem alarmowym 985<br /> - zaplanuj dokładnie trasę i sprawdź lokalizację szałasów, schronów, koleb i leśniczówek &#8211; stanowią schronienie w przypadku nagłej zmiany pogody<br /> - podstawą ekwipunku zdobywcy gór jest wygodne obuwie, przydadzą się też czapka, płaszcz przeciwdeszczowy, podręczna apteczka, latarka, zapałki<br /> - wędrówka po górach wymaga dużo siły, dlatego przydadzą się kanapki, cos słodkiego oraz butelka z napojem<br /> - zawsze idź wyznaczonym szlakiem<br /> - słuchaj się opiekuna<br /> - nie zbaczaj ze szlaku<br /> - nie wyruszaj w góry podczas burzy<br /><br /> <i>Źródło: www.bezpiecznewakacje.pl</i><br /><br /> <b>Wszystkim życzymy bezpiecznych wakacji, dużo słońca, radości oraz wspaniałych wrażeń.</b><br /> Magda Piotrowicz<br /> Wychowawca GODM &#8222;Tęcza&#8221;<br /><br /> <hr /> <br /><br /> <b>Grypa A/H1N1 Zalecenie Głównego Inspektora Sanitarnego</b><br /><br /> <b>Ogólne wskazania profilaktyczne</b><br /><br /> <b>Należy:</b><br /> &#8226; unikać bliskiego kontaktu z chorymi osobami<br /> &#8226; kiedy jest się chorym, zostać w domu i zachować dystans do osób zdrowych<br /> &#8226; zasłaniać usta i nos chusteczką higieniczną podczas kichania i kasłania, a zużytą chusteczkę wyrzucić do kosza na śmieci<br /> &#8226; myć często ręce<br /> &#8226; unikać dotykania oczu, nosa i ust, żeby nie roznosić zarazków<br /> &#8226; dbać o siebie, dużo spać, być aktywnym fizycznie, unikać stresu, pić dużo płynów i zdrowo się odżywiać<br /><br /> <b>Informacje dla: Dyrektorów, nauczycieli i opiekunów w placówkach nauczania i wychowania.</b><br /><br /> <b>Należy:</b><br /> &#8226; obserwować dzieci i młodzież wykazującą objawy grypopodobne w trakcie pobytu w placówkach takie jak: gorączka, kaszel, ból gardła, ból mięśni, ból głowy, dreszcze, osłabienie, w niektórych przypadkach biegunka<br /> &#8226; informować rodziców i opiekunów o zaobserwowanych objawach grypopodobnych celem konsultacji z lekarzem rodzinnym<br /> &#8226; zadbać o ciągły dostęp do środków higienicznych w toaletach<br /> &#8226; organizować w ramach możliwości jak najwięcej pobytu uczniów na świeżym powietrzu w czasie przerw i lekcji wychowania fizycznego<br /> &#8226; monitorować strony internetowe Państwowej Inspekcji Sanitarnej www.pis.gov.pl oraz Państwowego Zakładu Higieny www.pzh.gov.pl celem uzyskania bieżących informacji<br /><br /> <b>Rodziców:</b><br /><br /> <b>Należy:</b><br /> &#8226; obserwować domowników wykazujących objawy grypopodobne, w razie ich wystąpienia zgłosić się do lekarza rodzinnego<br /> &#8226; myć ręce swoje i swojego dziecka mydłem pod bieżącą wodą oraz pokazać dziecku jak należy to robić<br /> &#8226; zatrzymać chore dziecko w domu i wezwać lekarza<br /> &#8226; zasłaniać nos chusteczką higieniczną podczas kichania i usta podczas kasłania<br /> &#8226; nie zabierać dziecka do ludzi, którzy są przeziębieni<br /> &#8226; zadbać o to by dziecko zawsze miało przy sobie chusteczkę do nosa<br /> &#8226; spędzać z dziećmi aktywnie wolny czas na świeżym powietrzu<br /><br /> <b>Dzieci i młodzieży:</b><br /><br /> <b>Należy:</b><br /> &#8226; myć ręce mydłem i ciepła wodą przez 20 sekund<br /> &#8226; jeśli nie masz chusteczki podczas kichania lub kasłania zasłoń usta i nos rękawem w okolicy powyżej łokcia a nie dłońmi<br /> &#8226; umyć ręce po kasłaniu lub kichaniu<br /> &#8226; unikać kontaktu z osobami, które kichają i kaszlą<br /> &#8226; przebywać w czasie wolnym na świeżym powietrzu<br /><br /> <b>Propozycja zaleceń dla szkół</b><br /><br /> <b>Objawy nowej grypy A/H1N1 są podobne jak grypy sezonowej:</b><br /> &#8226; gorączka<br /> &#8226; kaszel<br /> &#8226; ból: gardła<br /> &#8226; katar z płynną wydzieliną lub zatkanym nosem<br /> &#8226; bóle: mięśniowe, stawowe<br /> &#8226; ból głowy<br /> &#8226; dreszcze<br /> W około 25-30% przypadków nowej grypy mogą występować wymioty i biegunka. Podobnie jak w grypie sezonowej część zachorowań przebiega ciężko, a nawet może zakończyć się śmiercią. Szerzenie się nowej grypy, podobnie jak grypy sezonowej, odbywa się przez zakażenia drogą powietrzną i kropelkową. Możliwe jest też przenoszenie się zakażenia przez dotykanie przedmiotów zanieczyszczonych śliną lub wydzieliną dróg oddechowych osoby chorej i następnie dotykanie śluzówki osoby zdrowej.<br /><br /> Szkoła jest miejscem, gdzie kontakty między uczniami są bardzo bliskie i gdzie choroby szerzące się drogą powietrzną mogą przenosić się szczególnie łatwo. Zakażeni uczniowie mogą też stanowić źródło zakażenia dla swych rodzin oraz innych członków społeczeństwa.<br /><br /> <b>Co powinien zrobić personel szkoły dla ochrony uczniów i pracowników?</b><br /> * Zorganizować i przeprowadzić szkolenie lub serię szkoleń z zakresie zapobiegania szerzeniu się zakażeń wirusem nowej grypy A/H1N1 dla uczniów oraz dla rodziców.<br /> * W okresie przygotowawczym konieczne jest sprawdzenie kanałów łączności szkoły z rodzicami i możliwości szybkiego ich powiadamiania.<br /> * Prowadzić aktywną politykę zapobiegania zakażeniom przez dostarczanie materiałów informacyjnych na temat zachowania w szkole, mycia rąk, higieny kaszlu i czyszczenia nosa oraz promować w szkole zachowania zmniejszające prawdopodobieństwo zakażenia.<br /> * Zachęcać do szczepień przeciw grypie sezonowej oraz nowej grypie A/H1N1. Wskazane może być uzgodnione z lekarzem zorganizowanie akcji szczepień dla uczniów. Sfinansowanie takiej akcji przez lokalny samorząd byłoby bardzo pożądane.<br /> * W razie wystąpienia objawów grypowych wymagać od rodziców zgłoszenia dziecka do lekarza i do tego czasu pozostania w domu, a w przypadku stwierdzenia takich objawów u ucznia w szkole natychmiast umieścić go w pomieszczeniu odosobnionym i jeśli są to objawy o niewielkim nasileniu powiadomić rodziców o konieczności odebrania ucznia ze szkoły, a w przypadku ciężkiego zachorowania odesłać ucznia transportem sanitarnym do szpitala zakaźnego lub innego, wyznaczonego do leczenia grypy, uzgadniając to z rodzicami/opiekunami dziecka.<br /> * Zapewnić miejsca do mycia rąk lub ich dezynfekcji odpowiednimi preparatami alkoholowymi (&#8805;60%) i zapewnić wyposażenie tych miejsc w odpowiednie środki i materiały.<br /> * Zapewnić higienę miejsc przebywania uczniów i codzienne ścieranie powierzchni, które mogą być zanieczyszczone wydzielinami i których mogą dotykać uczniowie. Znaczną część tych zbiegów higienicznych mogą wykonywać sami, odpowiednio poinstruowani, uczniowie. Czas zakaźności wydzielin poza organizmem człowieka wynosi 2-8 godzin.<br /> * W uzasadnionych przypadkach, po konsultacji z lekarzem lub epidemiologiem, zalecić noszenie maseczek ochronnych na nos i usta na terenie szkoły i w drodze do niej.<br /><br /> <b>Co może zrobić uczeń i jego rodzice, aby zredukować prawdopodobieństwo szerzenia się zakażeń w szkole?</b> &#8226; Pozostać w domu w razie choroby. Jeżeli objawy odpowiadają wymienionym wyżej objawom grypy, należy pozostać w domu 7 dni od wystąpienia objawów lub 1 dzień po ustąpieniu objawów, jeżeli objawy trwają 7 dni lub dłużej.<br /> &#8226; W czasie kaszlu lub czyszczenia nosa zakrywać nos i usta chusteczką jednorazową, którą po jednorazowym użyciu należy wyrzucić, a ręce umyć starannie wodą z mydłem.<br /> &#8226; W rozmowie unikać bliskich kontaktów twarzą w twarz. W tym szczególnym przypadku uzasadnione jest rozmawianie z głową odwróconą od rozmówcy.<br /> &#8226; Unikać dotykania palcami ust, nosa i powiek oczu.<br /> &#8226; Poza szkołą unikać przebywania w pomieszczeniach z kilkoma osobami na raz, a szczególnie masowych zgromadzeń i sportów kontaktowych.<br /> &#8226; Przestrzegać zasad higienicznych wynikających z instrukcji uzyskanych w szkole również w domu i we wszystkich sytuacjach pozaszkolnych.<br /><br /> <b>Postępowanie z uczniami narażonymi w szkole na kontakt z potwierdzonym przypadkiem nowej grypy A/H1N1</b><br /><br /> <b>Jak postępować w przypadku, gdy do szkoły przyjdzie uczeń z objawami grypy, jeżeli nowa grypa szerzy się w miejscowości, gdzie znajduje się szkoła?</b><br /> &#8226; O sytuacji należy niezwłocznie powiadomić rodziców chorego ucznia.<br /> &#8226; Należy ucznia umieścić w pomieszczeniu, gdzie nie przebywają inni ludzie. W przypadku objawów o niewielkim nasileniu powiadomić rodziców o konieczności odebrania ucznia ze szkoły, a w przypadku ciężkiego zachorowania odesłać ucznia transportem sanitarnym do szpitala zakaźnego lub innego, wyznaczonego do leczenia grypy, w porozumieniu z rodzicami/opiekunami dziecka.<br /> &#8226; Jeśli uczeń z objawami grypy ma powód wejścia do pomieszczenia z innymi ludźmi, winien zakryć nos i usta chusteczką jednorazową lub płatkiem ligniny, albo, jeżeli jest taka możliwość, założyć maseczkę ochronną na nos i usta.<br /><br /> <b>Co należy zrobić dla uczniów, którzy mieli kontakt ze osobą, u której potwierdzono, lub podejrzewano zakażenie wirusem nowej grypy A/H1N1?</b><br /> &#8226; Należy poinformować rodziców o tym kontakcie i możliwości zakażenia.<br /> &#8226; Zalecić im codzienne pomiary temperatury i obserwację, czy nie występują u ucznia objawy grypy w ciągu 7 dni od kontaktu.<br /> &#8226; Zalecić im nie posyłanie ucznia do szkoły i zgłoszenie się do lekarza w przypadku wystąpienia objawów grypowych w ciągu 7 dni od kontaktu.<br /><br /> <i>Prof. dr hab. Andrzej Zieliński<br /> Krajowy Konsultant ds. Epidemiologii</i> <br /><br /> <hr /> <br /><br /> <b>List Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego oraz Ministra Edukacji Narodowej Katarzyny Hall związany z obchodami rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości</b><br /><br /> Drodzy Rodzice, Szanowni Dyrektorzy i Nauczyciele z Przedszkoli i Szkół,<br /> z wielką radością przyjęłam inicjatywę Pana Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego, aby Święto Niepodległości świętować w atmosferze nie tylko refleksyjnej zadumy, ale przede wszystkim w poczuciu radości i dumy z odzyskania niepodległości przez państwo polskie. Cieszmy się wspólnie z tego, że polski naród po 123 latach niewoli odnalazł siły, by stworzyć struktury państwowe na gruncie trzech całkowicie odmiennych tradycji polityczno-ustrojowych.<br /><br /> W pełni podzielam pragnienie Pana Prezydenta, aby radość i duma z tego sukcesu towarzyszyła najmłodszym Polakom każdego roku w święto 11 listopada. Dlatego zachęcam nauczycieli i rodziców do propagowania, zwłaszcza wśród dzieci, radosnego świętowania Święta Niepodległości.<br /><br /> Przeprowadzenie zajęć, podczas których przedszkolaki i najmłodsi uczniowie nauczą się wykonywania kotylionów w kolorach naszej flagi będzie bez wątpienia jedną z najstosowniejszych form włączenia dzieci w obchody Święta Niepodległości, a także atrakcyjną lekcją o barwach narodowych i patriotyzmie. Zwracając Państwa uwagę na przesłanie Pana Prezydenta serdecznie do tego zachęcam. Noszone 11 listopada kotyliony niech będą pięknym i radosnym dopełnieniem podniosłej symboliki tego dnia.<br /><br /> <i>Z uszanowaniem<br /> Katarzyna Hall<br /> Minister Edukacji Narodowej</i> <br /><br /> <hr /> <br /><br /> <b>Relacje społeczne-dlaczego są ważne?</b><br /><br /> Brak przyjaciół może być równie niebezpieczny dla zdrowia jak palenie papierosów czy nadmierne picie alkoholu - wykazało badanie przeprowadzone przez amerykańskich naukowców.<br /><br /> Naukowcy z Uniwersytetu Brigham Young w stanie Utah oraz Wydziału Epidemiologii Uniwersytetu Karoliny Północnej przeanalizowali 148 wcześniejszych badań dostarczających danych na temat śmiertelności w zależności od jakości kontaktów społecznych badanych. Uwzględniały one ponad 300 tys. osób, które były badane średnio przez 7,5 roku.<br /><br /> Naukowcy stwierdzili, że osoby utrzymujące więcej relacji społecznych mają o 50 proc. więcej szans na przeżycie niż ci, którzy rzadziej kontaktują się z bliźnimi. Według ekspertów, dobre grono przyjaciół i dobre relacje rodzinne &quot;można porównać z rzuceniem palenia i mają one większe znaczenie niż wiele czynników podnoszących śmiertelność, takich jak otyłość i brak aktywności fizycznej&quot;.<br /><br /> Eksperci ostrzegają też, że choć izolacja społeczna wpływa negatywnie na zdrowie, to jest coraz powszechniejsza w uprzemysłowionym świecie, w którym &quot;bardzo spada jakość i liczba relacji społecznych&quot;.<br /><br /> Autorzy badania uważają w związku z tym, że zarówno lekarze, jak i pedagodzy powinni uświadamiać ludziom znaczenie relacji społecznych, przeprowadzając takie same kampanie jak te, które promują zdrową dietę i aktywność fizyczną czy zachęcają do rzucenia palenia.<br /><br /> <i>Źródło:WWW.niebieskalinia.pl</i><br /><br /> Krystyna Masłowska dn. 10.08.2010 r. <br /><br /> <hr /> <br /><br /> <b>Małe dziecko w wielkiej sieci - cyberprzemoc</b><br /><br /> Nową przestrzenią w jakiej przyszło funkcjonować nam wszystkim jest cyberprzestrzeń. Nie ma ona określonych granic przestrzennych i czasowych. Jej pozytywnych i negatywnych skutków nie jesteśmy w stanie do końca poznać i do końca zrozumieć. Wielka sieć to doskonałe źródło komunikacji, łatwy dostęp do szerokiej bazy danych i informacji, pozwala na poznanie poglądów innych ludzi i publikację własnych.<br /><br /> Wskazane byłoby jednak krytyczne podejście, a w nim uświadamianie niebezpieczeństwa, jakie niesie ze sobą Internet a więc: kontakt z treściami pornograficznymi, przemocą, nieświadome udostępnianie danych osobowych, nieświadome uczestnictwo w działaniach niezgodnych z prawem to tylko niektóre zagrożenia jakie niesie ze sobą wielka sieć.<br /><br /> Na chwilę chciałabym zatrzymać się na zjawiskiem jakim jest cyberprzemoc. Termin ten oznacza zastosowanie przemocy (nękanie, straszenie, szantażowanie, podszywanie się w sieci pod kogoś wbrew jego woli, publikowanie, rozsyłanie ośmieszających informacji) z użyciem technologii informacyjnych i komunikacyjnych za pośrednictwem poczty elektronicznej, telefonów komórkowych SMS, MMS, na blogach, czatach, w serwisach społecznościowych, na stronach internetowych. Jest jednym z największych zagrożeń dla dzieci i młodzieży. Powołując się na badania przeprowadzone w 2009 r dla Fundacji &#8222;Dzieci Niczyje&#8221; dowiadujemy się, że 52% internautów w wieku 12-17 lat przyznaje, iż miało do czynienia z przemocą werbalną. 47% spotkało się z wulgarnym wyzywaniem, a co piaty internauta doświadczył poniżania, ośmieszania i upokarzania (21%) , a 16 % było szantażowanych lub zastraszanych. Zjawiska podszywania się pod swoja osobę potwierdza 29% badanych. Bardzo niepokojącym jest informacja, że 57% (a więc ponad połowa badanych nastolatków) przyznaje, że była przynajmniej raz obiektem zdjęć lub filmów wykonywanych bez ich woli, a 14% respondentów padło ofiarą rozpowszechniania za pomocą Internetu kompromitujących ich materiałów.<br /><br /> Przypadki przemocy w sieci, choć z pozoru wydawać by się mogły niegroźne mają często tragiczny finał. Z innych badań przeprowadzonych w 2007 dla Fundacji &#8222;Dzieci Niczyje&#8221; wynika, że najbardziej negatywnymi reakcjami towarzyszącymi przypadkom poniżania było: zdenerwowanie - odczuwało je 59 % młodych respondentów, strach 18% i wstyd 13%.<br /><br /> Przeszkodą w przeciwdziałaniu zjawisku cyberbullyingu jest słaba znajomość działania mediów elektronicznych przez dorosłych, trudniejsze do bezpośredniego zaobserwowania działania sprawcy a także bagatelizowanie problemu. Nie oznacza to jednak, że sprawcy przemocy w sieci są bezkarni, ponieważ każda komputerowa aktywność zostawia ślad.<br /><br /> Zaczęły się wakacje, zainteresujmy się tym co robią nasze dzieci w czasie wolnym, czy na pewno spędzają ten czas bezpiecznie.<br /><br /> <i>Krystyna Masłowska<br /><br /> Źródła: A. Andrzejewska, J. Bednarek, Cyberbullying - zjawisko, zagrożenia, profilaktyka, Wyd. Fundacja Pedagogium, Warszawa 2009</i> <br /><br /> <hr /> <br /><br /> <b>Istota i właściwości cyberbullyingu</b><br /><br /> <b>1) Czym jest cyberbullying i dlaczego może być niebezpieczny?</b><br /><br /> Prześladowanie, zastraszanie, nękanie, szantażowanie, publikowanie lub rozsyłanie ośmieszających , kompromitujących informacji, zdjęć, filmów oraz podszywanie się w sieci pod kogoś wbrew jego woli z wykorzystaniem Internetu i narzędzi typu elektronicznego takich jak: SMS, e-mail, witryny internetowe, fora dyskusyjne w Internecie i inne.<br /><br /> Agresję definiuje się jako taką formę zachowania, która ma na celu zranienie lub wyrządzenia krzywdy drugiej istocie. Taka definicja jest bardzo pojemna i uwzględnia bardzo różne sposoby manifestowania agresji. Najczęściej spotykaną formą agresji w SIECI jest przekazywana tekstem agresja werbalna skierowana do innych użytkowników Internetu. Powszechnie spotykane są wojny na obelgi czy ataki osobiste. Inną formą agresji są strony internetowe propagujące nienawiść. <br /><br /> Anonimowość oraz wzrastająca niezależność od norm społecznych, którą zapewnia komunikacja za pośrednictwem Internetu, może wyzwalać zachowania agresywne, skłaniać do otwartego manifestowania czy też wręcz propagowania postaw społecznie szkodliwych. Powszechnie panuje opinia, że w sieci poziom agresji jest wyższy niż poza nią, a ludzie bez przerwy wyzywają się i kłócą. Badania na temat komunikacji w Internecie ujawniły, iż dużo w niej wyzwisk, przekleństw i obelg - dużo więcej niż w grupach spotykających się twarzą w twarz.<br /><br /> Z badań naukowych wynika, że dziecko wykazuje pewne symptomy, które mogą wskazywać na przemoc jakiej doznają od cyberchuliganów. Można do nich zaliczyć:<br /> &middot; Poirytowanie. Smutek lub zdenerwowanie po zakończeniu rozmowy przez telefon lub korzystania z komputera;<br /> &middot; Izolację od lubianych znajomych i zajęć;<br /> &middot; Okazywanie złości lub niezadowolenia ze szkoły lub konkretnego przedmiotu;<br /> &middot; Wykazywanie nietypowych oznak przygnębienia lub smutku.<br /><br /> <b>Dziecko może być cyberagresorem, jeśli:</b><br /> &middot; szybko zamyka program lub zasłania ekran monitora kiedy ktoś się zbliża,<br /> &middot; używa komputera przez wiele godzin (często w nocy),<br /> &middot; jest niespokojne, pobudzone, jeśli nie może używać komputera, śmieje się (sam do siebie, nie wiadomo z czego) podczas używania komputera,<br /> &middot; unika dyskusji o tym, co robiło przy pomocy komputera, używa wielokrotnie kont, skrzynek mailowych, loginów, nicków, które nie są jego własnością, korzysta z programów ukrywających tożsamość właściciela komputera.<br /><br /> <b>2) Specyficzne relacje cyberagresor &#8211; poszkodowany?</b><br /><br /> W przypadku przemocy działania agresora nastawione są na osłabienie ofiary do takiego stopnia, aby poddawała się ona wielokrotnym aktom agresji i godziła na pozostawanie w takiego typu zależności od swojego oprawcy. Korzystne dla niego jest wytworzenie pewnego rodzaju zniewolenia. Możliwe to jest poprzez zastraszanie ofiary, demonstracje swojej siły i stosowanie maksymalnej kontroli nad jej zachowaniami. Często do zniewolenia służą również nagrody obiecywane za określone, wygodne dla agresora zachowania, np. milczenie, posłuszeństwo.<br /><br /> Cyberagresor posługujący się najnowszymi mediami w szczególności Internetem i telefonem komórkowym, którymi znieważa, gnębi, szykanuje, wyłudza pieniądze, niczym się nie różni od chuligana w świecie rzeczywistym. Podświadomie oddziela rzeczywistość od świata wirtualnego. Czyny dokonywane w sieci nie są dla niego tak ,,prawdziwe&#8221; jak ich skutki w realnym świecie, a krzywda wyrządzona poszkodowanemu wydaje się dziełem kogoś innego. Cyberagresor ma poczucie, że nie jest bezpośrednim sprawcą czynów, gdyż główny ciężar zrzuca na wirtualną tożsamość.<br /><br /> <b>3) Wpływ cyberprzemocy na postawy młodzieży</b><br /><br /> Obecnie coraz więcej dzieci przejawia zachowania, które są określane, jako agresywne lub mające znamiona agresji.<br /><br /> Dzieci i młodzież doświadczają wpływu cyberprzemocy ze szczególną intensywnością, bo to właśnie media elektroniczne inicjują ich wejście w świat kultury. Dzisiaj spotkanie dzieci z kulturą rozpoczyna się od kontaktów z telewizją i innymi elektronicznymi mediami. Mają one dostęp do telewizji kablowej satelitarnej, do kaset wideo, komputerów, Internetu, rzeczywistości wirtualnej, dysków, telefonów komórkowych.<br /><br /> Media często świadomie ingerują w psychikę młodego odbiorcy- dążąc do kształtowania określonych konsumenckich potrzeb. Najgroźniejszy okazuje się kontakt z przemocą i agresją- ze scenami gwałtu, morderstw, walk. Identyfikacja z bohaterami posługującymi się przemocą może prowadzić do swoistej fascynacji siłą i bezwzględnością.<br /><br /> Obcowanie z różnymi drastycznymi przykładami okrucieństwa, zabójstw, bicia czy gwałtów na ekranach kin i telewizji może powodować pewnego rodzaju znieczulicę, otępienie na tego typu sygnały, oswojenie i brak wrażliwości.<br /><br /> Zamiast wzbogacać zasób wiedzy, rozwijać zainteresowania, wyobrażnię czy twórcze myślenie, użytkownicy wirtualnego świata &quot;kształcą&quot; się w metodach psychicznego terroru, zastraszania i ośmieszania.<br /><br /> Destrukcyjne skutki cyberprzemocy obserwuje się zarówno w relacjach rówieśniczych młodych ludzi, jak i w kontaktach z rodzicami, opiekunami, nauczycielami. Młodzi ludzie są coraz bardziej skłonni do stosowania agresji i przemocy, nie oburza ich ona.<br /><br /> <b>4) Cyberprzemoc w szkole</b><br /><br /> Najczęściej spotykane formy przemocy w szkole to agresja słowna, znęcanie się fizyczne i demonstrowanie pogardy wobec młodszych uczniów. Osoby prześladowane i poniżane często unikają zajęć i opuszczają lekcje w oczekiwaniu, że agresorzy znajdą sobie nową ofiarę. Powszechna staje się dekoncentracja i rozproszenie uwagi, zmniejsza się też aktywność umysłowa uczniów.<br /><br /> Cyberprzemoc staje się przyczyną szkolnych podziałów i wykluczeń. Taka atmosfera przekłada się naturalnie na warunki i efekty nauczania. Zastraszanie i szykanowanie pojedynczych uczniów skutkuje obniżeniem nich pewności i utratą wiary we własne możliwości, co z kolei przekłada się na spadek motywacji do nauki.[1]<br /><br /> <b>5) Przeciwdziałanie cyberprzemocy</b><br /><br /> W celu przeciwdziałania cyberprzemocy i innym zagrożeniom, które są związane z korzystaniem z mediów elektronicznych przez dzieci w II 2007 roku -w ramach kampanii &#8222;Dziecko w Sieci&#8221; został powołany projekt pod adresem www.helpline.org.pl a także bezpłatny numer telefonu 0 800 100 100. Pomoc uzyskają najmłodsi jak i dorośli (rodzice oraz profesjonaliści).<br /><br /> <i>Opracowała:Sylwia Ryczywolska</i><br /><br /> [1] Artykuł opracowany na podstawie: A. Andrzejewska, J. Bednarek &quot;Cyberbullying - zjawisko, zagrożenia, profilaktyka&quot;, Fundacja Pedagogium, Warszawa 2009.


adres tego artykułu: http://www.ognisko.nadarzyn.pl/articles.php?id=20